Hanneke van Veen

Archive for the ‘Crisis’ Category

In december aan de Costa Blanca in Spanje doorbrengen leek ons wel wat. Als we dat aan familie en vrienden vertelden, was de reactie ongeloof en lachen. “Jullie naar de Costa Blanca? Nee toch, zeker naar Benidorm, ha ha.”

We begrepen het niet helemaal, maar de Costa Blanca staat bij velen bekend om het grote aantal Nederlanders dat daar overwintert en zich nauwelijks aanpast aan de gewoonten van de Spanjaarden. Ze blijven een Nederlandse krant lezen, eten bitterballen bij hun Hollands biertje en gaan, als ze zich niet lekker voelen, naar een Nederlandse arts.

We lieten ons niet weerhouden, huurden een niet te duur huis en verheugden ons op het mooie weer. Dat viel vies tegen. Onderweg waren we in de buurt van Parijs al ijs van de autoruiten aan het krabben, maar we bleven optimist; in Spanje zou het vast stukken warmer zijn.

De temperatuur was inderdaad beter, het vroor daar niet, maar het was erg somber. De zon scheen de eerste twee weken nauwelijks tot het moment dat het helemaal fout ging. regen-storm-deniaHet ging waaien en onweren, dagenlang plensbuien (in drie dagen meer dan 90 mm: een gemiddelde maand in Nederland is 70 mm), overstromingen, ongelukken en waarschuwingen op de tv. De stranden lagen vol hoge bergen zwarte algen, wegen werden afgezet, auto’s dreven door de straten. Kortom, het was bar en boos. We bleven zoveel mogelijk binnen om geen risico te lopen. Costa Blanco doopten we om tot Costa Zembla. Het was teleurstellend en we verlangden naar ons goed verwarmde huis in Den Haag. Toch lieten we ons niet kennen en planden de dagen vol met lezen, puzzelen, spelletjes doen, computeren en tv series bekijken (onze redding).

Gelukkig werd het weer beter en hebben we een aantal prachtige  parken bewonderd en een serie trips gemaakt in de bergen en langs de kust. In Dénia, de plaats waar we verbleven, hebben we veel gewandeld. We werden er overigens niet altijd vrolijk van. Opvallend was dat zoveel huizen omheind zijn met gemetselde muren, hekken, struiken en bomen, zodat je ze zelf niet of nauwelijks kunt zien. Van al deze huizen staat een groot deel leeg, want alleen te verhuren in het toeristen seizoen. Of ze staan te koop.
Daarnaast zijn er gedeelten van de stad, die uitsluitend toegankelijk zijn voor de bewoners zelf. Grote borden waarschuwen je vooral niet te gaan kijken. Verder veel hondenpoep en zwerfvuil en overal braakliggende verwaarloosde stukken en stukjes grond, vol met afval, puin, onkruid en een enkele boom. Veel half afgebouwde gebouwen, verlaten hotels en fabrieken. Je kan zien dat men ooit (in betere  tijden) begonnen is, maar gedwongen er mee te stoppen. De financiële crisis heeft in Spanje veel slachtoffers gemaakt, dat is duidelijk. De rol die de banken daarbij hebben gespeeld is niet best. Rob schreef hierover artikelen op zijn blog.

Flamenco dansers en zangers protesteren al jaren op aangrijpende wijze tegen de handelwijze van banken. Daar heb ik zeer, zeer veel respect voor. Hieronder één van hun video’s met ondertitels. Meer video’s van hun banken-acties zijn te vinden op Youtube, zoek op flo6x8.

Advertenties

Op weg naar de Spaanse Costa Blanca zag ik bij toeval een gedeelte van de uitzending van DWDD van 1 december 2016 over het verdwijnen van het Noordpoolijs op korte termijn, waarschijnlijk al in 2017. Aanleiding was het boek A Farewell to Ice van Peter Wadhams. Volgens dit boek smelt het ijs op de Noordpool in razend tempo. Binnen niet al te lange tijd moeten we oude films en foto’s bekijken om te weten hoe het er daar uitzag. Het programma maakte zo’n indruk dat ik lange tijd de slaap niet kon vatten en midden in de nacht weer uren wakker lag. Beroerd voelde ik me en in een soort paniek. Allerlei gedachten spookten door mijn hoofd. Is er nog iets aan te doen? En wat dan? Of is het te laat? En wie moet er wat aan doen? Hoe overtuig je de wereldbevolking van de noodzaak alles op alles te zetten om deze catastrofe te voorkomen? En wat kan ik er persoonlijk aan doen? Heeft het nog wel zin? Doodmoe viel ik uiteindelijk in slaap.

ijsbeer-op-zoek-naar-ijsIk realiseerde me natuurlijk ook zelf een deel van het probleem te zijn. De afgelopen dagen hadden we ongeveer 1.200 kilometer per auto afgelegd. Weliswaar met een Prius die we in Nederland kunnen opladen, maar in België en Frankrijk niet. In Spanje is het wel weer mogelijk, omdat het huis dat we daar huren voorzien is van een zware aansluiting op het elektriciteitsnet. Maar zo’n Prius kan niet zonder aanvullende benzine. En wat te denken van die miljoenen andere (sjoemel)auto’s en stinkende diesels die ons vergezelden en zullen blijven vergezellen in de stad en op de snelwegen?

Rob had me verzekerd dat vliegen slechter is voor het milieu dan autorijden. Het was dus kiezen tussen twee kwaden. En dan is dit nog maar een deel van het probleem. Oceanen zitten vol met plastic, bossen worden gekapt voor palmolie-plantages en soja veevoer, vlees eten kost veel te veel water en ga zo maar door. Dit alles spookte door mijn hoofd en ik realiseerde me dat we alleen iets kunnen veranderen als iedereen z’n gloeiende best gaat doen.

De dag ervoor sprak Jan Terlouw op indrukwekkende wijze over onze toekomst in DWDD, waarbij het klimaat natuurlijk ook ruimschoots aan de orde kwam. Inmiddels demonstreren grootouders op het Binnenhof in Den Haag voor meer klimaatvriendelijke maatregelen opdat hun kinderen en kleinkinderen ook een leefbare wereld kunnen hebben. Urgenda is initiatiefnemer van Grootouders voor het klimaatDat is weer positief en ik heb me direct aangemeld. En gisteren heb ik – gewapend met een grijpstok – een stuk wegberm schoongemaakt, hier vlak bij ons huurhuis (o.a. van die witte stukken piepschuim met van die bolletjes die overal en nergens achterblijven, plastic flessen, blikjes etc).

Onterecht paniek gezaaid?
Het moet me van het hart dat ik de manier van berichtgeving bij DWDD kwalijk vind. En dat terwijl de wetenschap daar zo hoog in het vaandel lijkt te staan met colleges zoals van Robbert Dijkgraaf. Of gaat het eigenlijk toch vooral om sensatie, waarbij de nuance maar liever gemeden wordt?
Op de site van DWDD staat: “
Geen ijs meer op de polen. Met Trump in het Witte Huis zal het klimaat het zwaar te verduren krijgen. Terwijl het klimaat juist nog sneller lijkt op te warmen dan verwacht. Neem bijvoorbeeld het boek A Farewell to Ice van topwetenschapper Peter Wadhams. Hij luidt de noodklok harder dan ooit tevoren. Hij stelt dat in de zomer van 2017 er geen ijs meer op de Polen zal zijn. Poolreizigster Bernice Notenboom kwam vanochtend terug uit Antarctica, waar ze het boek las. Ze kan het alleen maar met hem eens zijn.”

Maar het gaat het niet op de polen (Matthijs zegt dat ook fout in de uitzending), maar om de Noordpool. Ook Bernice Notenboom zegt dat het ALLEEN om de Noordpool gaat, maar herhaalt de samenvatting van het boek zonder enige nuancering, die toch echt op zijn plaats is. Bij het zoeken op internet naar Peter Wadhams komt een veel genuanceerder verhaal naar voren.
Een zevental topklimatologen en onderzoekers bestempelt Peter Wadhams als ‘alarmist’. Zijn verhaal zou maar zeer ten dele gebaseerd zijn op wetenschappelijk onderzoek. Het geheel smelten van het Noordpoolijs gaat waarschijnlijk wel gebeuren maar pas tussen 2030 en 2050. Al erg genoeg natuurlijk, maar dus niet volgend jaar of het jaar erop.

De wetenschappers in bovengenoemd artikel op climatefeedback.org nemen Peter Wadhams paniekzaaierij kwalijk. Door dit soort voorspellingen te doen (“Noordpool smelt in 2017”), die vervolgens niet uitkomen, zullen mensen hun vertrouwen in de wetenschap verliezen.
Niets van dat alles is te horen/zien in de uitzending van DWDD. Vier dagen na de uitzending staat op hun site nog steeds de kop: Geen ijs meer op de polen. 
Conclusie: de situatie is ernstig, maar niet zo ernstig als DWDD ons wil doen geloven. Er is nog tijd om het nodige te doen om deze ramp te voorkomen.

KlimaatzaakDe Tweede Kamer debateert op donderdag 24 september over het voornemen van het kabinet om in beroep te gaan tegen de uitspraak in de Klimaatzaak. De rechter gaf Urgenda in juni 2015 gelijk in eis dat de staat te weinig doet om klimaatverandering te voorkomen. In plaats van aan de slag te gaan, wil het kabinet in beroep tegen de uitspraak en stellen ze het nemen van maatregelen uit. Juist nu we alles op alles moeten zetten om onze CO2-uitstoot te verminderen.

Urgenda, Milieudefensie en Greenpeace roepen je op om je stem te laten horen op de dag van het kamerdebat over de #klimaatzaak: #ganietinberoep, ga #aandeslag! Kom naar het Binnenhof in Den Haag om het kabinet te laten weten dat er genoeg tijd verspild is en dat ze nu echt actie moet ondernemen.
Om kwart over tien begint het debat, maar om 9:15 uur staan we al voor de deur met de Carbon Dinosaur en koffie! Kom vroeg en doe mee met actie voorafgaand aan het debat. Om half tien komen er Kamerleden langs. Tot donderdag!

Let op: je mag het Tweede Kamergebouw niet in met protestbordjes of kleding met een politieke boodschap. We vragen iedereen iets wits te dragen, zodat we met zijn allen toch met zijn allen herkenbaar zijn.

Meer informatie over de Tweede Kamer http://www.tweedekamer.nl/vergaderingen/plenaire_vergaderingen/details?date=24-09-2015#2015A03044

Lees meer over de Klimaatzaak op www.urgenda.nl/klimaatzaak

Na de publicatie van het tweede nummer van de Vrekkenkrant, in juni 1992, kregen Rob en ik te maken met een stortvloed aan belangstelling van media en pers. Hier in ons persoonlijke archief staat ruim een meter met knipsels uit binnen- en buitenland. Ook hadden we al jaren een grote koffer met video-opnamen van de interviews in talkshows voor lokale en nationale media in binnen- en buitenland en nog wat andere films. Rob is die nu aan het digitaliseren. Inmiddels staan er drie video’s op Youtube-kanaal Vrekkenkrant Archief. En daar zal het niet bij blijven.

Vrekkenkrant-Archief

Soms denk ik dat ik wel een paar vreemde afwijkingen heb. Eén ervan, en op het moment de heftigste, heeft te maken met bomen. Het allerliefst zou ik ergens een stuk grond hebben of kopen om daar allemaal bomen te (laten) planten. En dat is dan nog maar het begin, want zodra het volgeplant is moet er natuurlijk een tweede en een derde plek aan geloven. Ook dorpen en steden wil ik veranderen in groene oases.

En dan fantaseer ik verder, want hoe krijg ik dit in hemelsnaam voor elkaar? Een grote landelijke boomplant-campagne is daar voor nodig. En als er in Nederland geen boom meer bij kan, en iedereen onder de indruk is van het enorme succes waar duizenden mensen aan hebben meegewerkt door geld te storten, grond ter beschikking te stellen en bomen te planten, dan doorstoten naar België en de rest van Europa. Ik zie het helemaal voor me. Geweldig! Overal bossen, parken, zelfs steden vol met bomen.
En ik sta niet alleen, de milieubeweging, klimaatdeskundigen en politici (zelfs de gemeente Den Haag doet mee!) zijn enthousiast en werken samen om dit voor elkaar te krijgen. 

Den-Haag-plant-bomenWas het maar waar. Ik kom weer tot mijn positieven, en weet dat de werkelijkheid anders is, dat iedere lange reis begint met één stap. In het najaar heb ik daarom een gesprek gehad met een aardige mijnheer van het groenbeheer Centrum Den Haag. Ik hield een pleidooi voor meer bomen in mijn stenige kale buurtje en attendeerde hem op een plek waar een dode boom nodig vervangen moet worden. Die boom was al dood toen ik hier kwam wonen in februari 2014. Men wist ervan en er zou aan gewerkt worden. Het resultaat? Zie hier de foto bijna een jaar later. Er is inderdaad iets gedaan. Een houten paal met een paarse top betekent dat er een nieuwe boom gepland is. Dit is geen spelfout.

Ondertussen zijn en worden er overal in Den Haag bomen gekapt en ik blijk niet de enige die zich daar grote zorgen over maakt. Van het argument dat er voor iedere gekapte boom een nieuwe wordt terug gezet wordt ook niemand vrolijk, want hoeveel tientallen jaren duurt het niet voordat zo’n nieuw boompje dezelfde grootte heeft en het zelfde effect voor het stadsklimaat en de belevingswereld van de bewoners?

Stop-Talking-Start-PlantingMaar misschien ben ik mijn tijd ver vooruit met mijn groene fantasie en zal het nog jaren duren voordat mijn droom werkelijkheid wordt. Zeker is dat ik niet de enige ben. Een jonge student is gekozen tot Europeaan van het jaar 2015 omdat hij een wereldwijde actie voert om tot 2020 voor elke wereldbewoner 150 bomen te hebben geplant. Duizend miljard bomen extra in 2020, daarbij is mijn fantasie nog maar bescheiden.

En er zijn meer mensen die een groene visie op de toekomst hebben, zoals te lezen (en te zien) valt in een Geschiedenisboek van 2050.

Reageren? Graag! Zie rechtsboven het artikel of mail naar hannekevveen@gmail.com.

Avenue-des-Champs-Elysées-2050

Ongeveer twintig jaar geleden (in de Vrekkenkrant-hoogtij-dagen) kregen we landelijke bekendheid met de woonmantel. In een paginagroot artikel in de Volkskrant stonden Rob en ik afgebeeld met elk zo’n hobbezak aan, weinig flatteus, maar wel heerlijk warm. Inmiddels wekt dit kledingstuk niet langer de lachlust op, maar is aardig ingeburgerd onder de naam huismantel en te koop bij postorderbedrijven en andere zaken. Je kunt er flink wat energie mee besparen en dat is natuurlijk nooit weg.

Het leuke van die woonmantel is overigens dat het gewoon een rechthoekige lap is, die je ook als deken op je bed of als plaid op de bank kunt gebruiken. Met een vernuftig systeem van drukknopen maak je er in een wip een mantel van waarin ook je benen tot beneden aan toe warm blijven. Lopen ermee kan ook, want je voeten steken er wel uit.

Koude-voetenOude wijsheid
Mijn grootvader zei altijd: “Houd het hoofd koel en de voeten warm.” Hij wist uit ervaring dat je met het laatste flink kunt besparen op stookkosten. Dat hoofd koel houden was ook een goede tip en het lukt ons bijna altijd. Maar hoe houd je je voeten warm als je in een benedenhuis woont en niet een vermogen wilt uitgeven aan vloerisolatie? Inmiddels hebben we daar ook iets op gevonden. Voor een paar tientjes per persoon koop je een zogenaamde ‘warme voeten mat’. Ik kwam op het idee, omdat je vroeger weleens oude mensen zag met hun voeten in een dikke gevoerde zak die elektrisch verwarmd werd. Dat zag er nogal oubollig uit en leek me bovendien gevaarlijk. Stel dat de bel gaat en je vergeet dat je voeten in zo’n ding zitten, dan lig je…

Elektrische-voetenmatNee, geef mij maar die mat bij ons onder de bank, gemakkelijk even naar voren te schuiven als je zit te lezen of tv kijkt. En zo weer weg te schuiven als er plotseling visite komt. Schoenen uit en heerlijk met je verkleumde voeten op de mat, die je – in het begin – op de hoogste stand zet. Ze zijn verkrijgbaar voor één, twee of meer personen en worden ook geleverd met een dimmer, waarmee je hem laag of uit kan zetten. Want als je voeten eenmaal warm zijn, dan blijven ze dat lange tijd. Je hoeft dan de thermostaat niet op 19, 20 of meer graden te zetten. Dat scheelt enorm.

Hanneke van Veen

PS 1 De matten zijn o.a. via internet te koop onder de naam high power warme voeten mat (HPH) of elektrische voetenmat.

PS 2 We hebben geen aandelen in deze matten, noch familieleden of vrienden die ze verkopen.

Klik op de foto om naar de pagina te gaan, waar je de tv-uitzending van Max kunt zien.

Klik op de foto voor de pagina, waar je de tv-uitzending van Max kunt zien.


Hanneke van Veen

Populaire berichten & pagina’s