Hanneke van Veen

Archive for the ‘Klimaatopwarming’ Category

Zaterdag 13 april 2019 verscheen een groot artikel over Rob, mij en de Vrekkenkrant in de NRC. Heel spannend natuurlijk. De tekst hadden we ruim van tevoren kunnen lezen en hier en daar aangepast, maar hoe het artikel, de kop(jes) en de foto’s eruit zouden zien wisten we niet. Na aanschaf bladerden we de krant snel door en zagen de lange tekst met een foto … die niet bepaald in de smaak viel. Sterker nog: ik vond hem ronduit lelijk. 

Lees de rest van dit artikel »
Advertenties

Geachte mw. Carola Schouten, minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Tot mijn grote schrik las ik onlangs in de NRC dat uw voorganger Henk Bleker zo’n zeven jaar geleden bosbeheerders in Nederland toestemming heeft gegeven bospercelen geheel kaal te kappen, de bosbodem te bewerken en nieuw bos te laten ontkiemen. De hr Bleker meende, in zijn functie van staatssecretaris van Economische zaken, Landbouw en Innovatie, dat daar veel geld mee verdiend kon worden.

Roofbouw
De schrijvers van dit artikel (Rudy Rabbinge & Jaap Kuper) noemen deze opvatting een verouderde gedragscode waarmee het bos wordt vernield. Bomen, takken, tophout en jonge boompjes worden afgevoerd (om af leveren aan biomassacentrales?) . Het bos is in hun opvatting vogelvrij.

Dreun
Toen ik dit artikel las leek het wel of ik een klap in mijn gezicht kreeg. M’n hele volwassen leven heb ik mijn best gedaan om de aanplant van bos te ondersteunen en nu lees ik deze berichten. Schandelijk, triest en dom zijn de woorden die in me opkwamen.

Doneren voor bos
Op ons huwelijksfeest, dertig jaar geleden hebben we een inzameling gehouden onder familie en vrienden om samen met het Zuid-Hollands Landschap een bos aan te planten dat nu bekend staat als het Nessebos. Op verjaardagen vroeg ik om geld voor bomen, ik organiseerde rommelmarkten voor bomen, waarvan de opbrengsten gingen naar Trees for All, Parkbos De Haar, Bomen voor Koeien enz.

Kater
Maar nu ik gelezen heb welke verkeerde kant het opgaat met de bossen en er – zoals in bovengenoemd artikel – gesproken wordt over grootschalige bosvernietiging, roofbouw en nonchalant rondspringen met bos, begin ik sterk te twijfelen of het nog enige zin heeft om geld te  doneren voor de aanplant van bomen.

Klimaatopwarming
Overal kunnen we lezen dat er van alles moet gebeuren om de klimaatopwarming tegen te gaan, om C02 terug te dringen en dat we daarbij bomen nodig hebben. En wat doen we en wat laten we gebeuren in Nederland? We kappen bomen om daarmee geld te verdienen.

Hoe lang duurt het om dit weer enigszins recht te zetten? 
Ik hoop van harte dat u, mevrouw Schouten zich voor 100% gaat inzetten om deze volkomen verkeerde gedragscode zo snel mogelijk af te schaffen.

Op 4 april 2018 gebeurt er iets heel vreemds in het bushokje waar mijn man en ik staan te wachten en napraten over het geslaagde optreden van Lebbis in Diligentia. Na een korte stilte zegt Rob opeens: “Ik word vegetariër.” Nu weet ik heel goed wat dat betekent, want als twaalfjarige besloot ik dat ook en heb het een aantal jaren volgehouden. Maar dat mijn man, die gek is op ongeveer alles wat van de slager komt, dat serieus meent kan ik echt niet geloven.

Hoezo vegetariër? Je maakt zeker een grapje, zeg ik. Maar nee hoor, hij meent het echt en legt uit dat het komt door Lebbis, die hem met zijn persoonlijke verhaal over vlees eten, dieren mishandelen en doden en het klimaat zo geraakt heeft dat hij nu definitief een punt zet achter het carnivoor zijn. Ik sta perplex. Wie had dat ooit gedacht. De bus komt er aan we stappen in. Vegetariër, hoe is het mogelijk? Ik denk aan andere boodschappen doen en ander eten koken en opeens hoor ik mezelf zeggen: OK, dan word ik het ook. Dan doen we het samen. Dat is goed om niet langer dieren te (laten) doden en het is prima voor het klimaat.

Nu is het een half jaar later en we eten wel eieren, kaas, melkproducten, vleesvervangers en speciale pillen voor vegetariërs, maar geen vlees meer. Het bevalt prima, al hebben we vrij snel besloten af en toe wel vis e.d. te blijven eten. Dan is de stap niet zo groot.
Wel deed zich een ‘probleem’ voor toen we voor een paar dagen naar Frankrijk vertrokken. Daar wonen mijn schoonzus en zwager. Zij staan bekend om de verrukkelijke Franse gerechten die voor een groot deel uit (vooral) vlees bestaan. Hoe lossen we dat op? Dat is niet zo eenvoudig. We praten erover en komen niet verder. Bij Rob loopt het water al in de mond als hij aan die maaltijden denkt. En zijn zus ‘opzadelen’ met ons vegetarisme zou de vakantiepret flink bederven, daar is hij zeker van.

Om onze nieuwe levensstijl zomaar overboord te gooien voelt voor beiden ook nogal slap. We piekeren nog een poosje verder en dan krijg ik een lumineus idee. Weet je wat, we zijn gewoon vegetariër in Nederland en … dus niet in het buitenland. Zodra we weer de grens naar Nederland overgaan op de terugweg dan is het weer over. En zo is het gegaan. Direct over de Franse grens begon voor mijn geliefde het feest. Maar mij kon het vleeseten niet meer boeien. Vissoorten, zoals zeeslakken en oesters die In Frankrijk werden aangeboden vonden echt geen weg naar mijn maag. Het bleef bij twee eenvoudige tongetjes.

Sinds kort is bekend dat stadsdeel Scheveningen voorkomt in de rij van Haagse hitte-eilanden. Dat was even schrikken, want op hitte-eilanden is het niet goed toeven. Op de ergste hittegolf-dagen zijn we ons huis ontvlucht naar het heerlijk koele café van de openbare bibliotheek in het centrum. Boek en krantje lezen, wat drinken; zo was het wel uit te houden.

Tijdens de hittegolven van juli/augustus 2018 maakten Rob en ik een paar ritten naar een ernstig zieke zus. Onderweg zagen we veel weilanden met een vreemde geelbruine kleur met daarin koeien en schapen. Ze stonden vaak in groepjes bij elkaar, maar het ontbrak bijna altijd aan bomen waaronder ze in de schaduw konden schuilen tegen die extreme hitte.
Direct moest ik denken aan de actie ‘Bomen voor koeien’, gehouden van 2000 t/m 2008.  Zelf had ik daar geregeld aan gedoneerd: een geweldig initiatief. Na het bereiken van het aantal van 100.000 bomen stopte men er mee, want het doel was bereikt.

Herstart in 2018

Toevallig zag ik bij thuiskomst een berichtje op Facebook van een vrouw die zich ook bezorgd maakt over de extreme hitte die vee tijdens een hittegolf of andere hete periode moet doorstaan; gelukkig ben ik niet de enige die zich daar zorgen over maakt. De vorige actie staat uitgebreid beschreven op Wikipedia. Op een andere plek op internet bleek informatie te staan over een nieuwe actie met dezelfde naam: Bomen voor koeien 2018.

Stichting Waarde en Vroege Vogels zijn de initiatiefnemers. Je kunt weer bomen doneren  (slechts € 10 per boom) die in de weilanden worden geplaatst met hulp van boeren en de Landschappen. In mijn geval het Zuid-Hollands Landschap.
Graag wijs ik op deze mogelijkheid van doneren en hoop van harte dat veel mensen zullen meedoen het leven van vee (niet alleen koeien) beter te maken.
Bestel per mail bij info@waarde.nlGeef op welk aantal bomen u wenst, dan ontvangt u een bevestiging en factuur met certificaat.
Meer informatie over de actie op: waarde.nl/2018/08/08/bomen-voor-koeien-2018.

Zoals hier eerder gemeld ben ik de afgelopen maanden druk bezig geweest om een bos te realiseren, liefst in de regio rond Den Haag.
Er is contact gelegd met een aantal organisaties die daarbij zouden kunnen helpen (Trees for All, Staatsbosbeheer en Zuid Hollands Landschap) en met Grootouders voor het Klimaat (waar ik actief aan deelneem), die zo’n bos ook graag willen realiseren.

Helaas moet ik – na ruim een half jaar – concluderen dat het moeilijk is om zoiets voor elkaar te krijgen. Mijn idee was vooral om NIEUW bos te realiseren, omdat ik ervan overtuigd ben dat nieuw bos een belangrijke bijdrage levert tegen de opwarming van het klimaat. Nieuw bos en nieuwe natuur zijn essentieel als we de veel te grote uitstoot van CO2 (de belangrijkste oorzaak van klimaatopwarming) willen terugdringen.

Maar dat blijkt niet zo eenvoudig. Nederland is een dichtbevolkt en -bebouwd land. De grond voor nieuw bos is schaars en duur. Toen Rob en ik in 1989 ter gelegenheid van ons huwelijk een (stuk van het) Nessebos plantten, was het allemaal nog wat makkelijker. Samen met een aantal organisaties is daar inmiddels een flink stuk agrarisch land omgetoverd tot een bos met ruime recreatiemogelijkheden.

Trees for All bleek helaas niet in staat een plan te bedenken voor nieuw bos. Hun uiteindelijke voorstel was om in het Bieslandse Bos (ten NO van de Delftse Hout) door essentaksterfte aangetaste percelen te rooien en te vervangen door gemengd bos.
Essentaksterfte is een landelijk probleem. Zo’n 25-30 jaar geleden zijn grote percelen (vooral door Staatsbosbeheer) met enkel essen beplant en daar worden nu de gevolgen van ondervonden: 80% van die bomen (4.600 ha) is aangetast door deze schimmelziekte en zal vervangen moeten worden.

Omdat mijn idee was (en is) om NIEUW bos te realiseren heb ik besloten op deze weg niet door te gaan. Ik weet niet of het me gaat lukken, maar ik heb geen zin om geld in te zamelen voor een probleem dat door Staatsbosbeheer is veroorzaakt en dat toch wel wordt opgelost, zoals duidelijk blijkt uit de site van Staatsbosbeheer.

Hoe ik verder moet met mijn plan weet ik momenteel niet. Met Trees for All is afgesproken dat het  – tot nu toe – voor het Seniorenbos ingezamelde geld (bijna 4.000 euro) voorlopig gereserveerd wordt voor een plan waar we ons wel samen in kunnen vinden. Hoe dat plan er uit ziet en wanneer dat gerealiseerd zal worden, is nog onbekend. Ik houd jullie op de hoogte.

 

In NRC-Next van 10-1-2018 las ik over een plan om 100.000 hectare bos aan te planten langs de snelwegen en rondom circa driehonderd tankstations. Extra bos dus ter grote van maar liefst 200.000 voetbalvelden. Rijkswaterstaat verleende het CE (Centrum voor Energiebesparing) in Delft opdracht om onderzoek naar de effecten daarvan te doen. Nederland heeft 365.000 hectare bos. Als het plan uitgevoerd wordt komt er dus ruim een kwart bos bij.
Het onderzoek van het CE gaat uit van een eerder plan dat eind 2016 door de gezamenlijke bos- en houtorganisaties werd gepresenteerd.
Zie www.sevendays.nl/meerbos. Overigens is één van de conclusies van het CE dat er eerst nog meer onderzoek nodig is. Rijkswaterstaat noemde de plannen prematuur. 

Natuurlijk juich ik dergelijke plannen toe, want die zouden een belangrijke bijdrage leveren aan het behalen van klimaatdoeleinden. Prima, maar hoe lang duurt het voordat ze uitgevoerd zijn. Overal hoor je dat beschikbare stukken grond zeer schaars zijn en dat we geduld moeten hebben.
Ik maak me daar ernstig zorgen over. We hebben volgens mij geen tijd om alles rustig af te wachten, want hoe lang duurt het niet voordat kleine boompjes (die meestal gebruikt worden voor het aanplanten) groot zijn. Het beste moment om bomen te planten is immers… twintig jaar geleden.

Paniekgroen

In gedachten zie ik het volgende gebeuren: na de zoveelste ernstige storm, overstroming, of hittegolf roept de regering vertwijfeld via de media de bevolking op om overal waar mogelijk zelf bomen te gaan kweken. Boomzaden, zakken potgrond e.d. worden gratis uitgedeeld bij stadhuizen. Lange rijen wachtenden staan klaar met karretjes en fietsen. Overal in de omgeving van boerderijen zijn boeren ook bezig met aanplant van bomen. Weliswaar ten koste van grond waar eerst groente en veevoer (zoals mais) werden verbouwd. Maar dat is niet zo’n ramp, want voor spinazie-sla heb je stukken minder nodig dan voor die grote pannen gekookte spinazie. Van hogerhand is het vlees natuurlijk allang op de bon gezet. 

Particulieren moeten ieder plekje benutten in en rond hun huizen. Vensterbanken, waar eerst sierplanten stonden staan nu vol met potten en stekjes. Ook zijn overal mensen bezig (eindelijk) de stenen uit hun tegeltuinen te verwijderen om plaats te maken voor groen en bomen. En natuurlijk verschijnt er heel wat paniekgroen op balkons, platjes en platte daken. Langzaam zie ik alle kale plekken veranderen in groene boomkwekerijen.
Zo kan ik nog wel een poosje door fantaseren. Misschien redden we het nog, maar we zouden ook te laat kunnen zijn als we ons pas over zoveel jaren druk gaan maken over groen en bomen.

Op 19 november 2017 schreef ik op dit blog over alarmerende ontbossing van Nederland. Sinds 2013 verdwijnen jaarlijks 1.350 hectare, omgerekend 2.700 voetbalvelden bos. De titel van het artikel was Samen bomen planten?
Sinds die tijd heb ik niet stilgezeten.

Samen met Slimme Senior de Haagse Dominicus hielden we een soort chique rommelmarkt op 3 december in het Bethel buurtcentrum in Den Haag. Met als doel zoveel mogelijk geld bij elkaar te sprokkelen voor Trees for all. Deze landelijke organisatie zorgt ervoor dat voor elke 10 euro twee bomen geplant worden. Eén in Nederland en één op de Filippijnen of Bolivia. Ook werden zelfgemaakte taart, lekkere hapjes en soep verkocht. Tot slot was er een veiling van schilderijen. De opkomst en opbrengst waren prima, zodat we een bedrag van € 675 konden overmaken. 

Seniorenbos

Inmiddels is het idee ontstaan voor iets veel groters. Gesprekken zijn gevoerd met Trees for all om een heel bos aan te planten. Ook is met Grootouders voor het klimaat contact gelegd en al snel ontstond de naam Seniorenbos.
Waarom speciaal een Seniorenbos? Ouderen willen over het algemeen graag iets doen om de klimaatopwarming tegen te gaan, maar zijn soms minder gecharmeerd van zonnepanelen, warmtepompen, inductie koken etc. Dat is begrijpelijk, want op je zeventigste of tachtigste is dat een hele toestand en je krijgt de investering er waarschijnlijk bij lange na niet uit.
Samen met andere ouderen een bos nalaten voor ons nageslacht is wel goed haalbaar. Nederland telt momenteel ruim 3 miljoen vijfenzestigplussers. Een groot deel van hen zit er redelijk warmpjes bij. Allerlei acties laten zien dat ouderen graag bereid zijn om een financiële bijdrage te leveren.

Waar komt dat bos?

Een bos planten in Nederland is nog niet zo eenvoudig. Het moeilijkst is om een geschikte plek te vinden. Nederland is dicht bevolkt en bijna elke plek heeft al een bestemming. We hebben al wel een idee. Vanwege de

grootschalige Essentaksterfte die momenteel in Nederland heerst komen er plekken vrij in bestaande parkbossen. De enige manier om uitbreiding van de ziekte te voorkomen is radicale kap van het overgrote deel van de Essen. Daarvoor is nieuwe aanplant nodig, liefst van gemengde boomsoorten die veilig oud kunnen en mogen worden.
Trees for all is ingeschakeld om een goede plek te zoeken. Zodra er meer bekend is laat ik het weten.
Er komt waarschijnlijk een aparte website voor het Seniorenbos. Een Facebook-pagina is er al.


Hanneke van Veen

Advertenties